Wpływ długotrwałej terapii glukokortykoidami na reakcje przysadki-nadnerczy na egzogenny hormon uwalniający kortykotropiny

Glukokortykoidy SYNTETYCZNE są powszechnie stosowanymi lekami.1 Jednym z ich głównych ograniczeń w długotrwałym stosowaniu jest zahamowanie czynności przysadki-nadnerczy.2, 3 Uważa się, że stopień takiego tłumienia zależy od wielu czynników, takich jak czas trwania i dawka leczenia. i nie można go przewidzieć u poszczególnych pacjentów. 2, 4, 5 Obecność supresji nie jest wykluczona przez normalną losową wartość kortyzolu w osoczu, ani też nie jest potwierdzona wartością podnormalną.6 Dlatego testy stymulacyjne są zwykle wymagane w celu identyfikacji pacjentów z tłumione wytwarzanie endogennej kortykotropiny (ACTH) i kortyzolu. Z tych testów wynika, że test hipoglikemii insuliny jest uważany przez wielu za wzorzec odniesienia, 4, 7, chociaż hormon uwalniający kortykotropinę (CRH) jest najważniejszym fizjologicznym stymulatorem syntezy i wydzielania kortykotropiny 8, 9 Podjęliśmy te badania w celu zbadania funkcji przysadki-nadnerczy w zasadzie w odpowiedzi na podanie ludzkiej CRH w dużej grupie pacjentów otrzymujących codzienną syntetyczną terapię glukokortykoidami. Aby przetestować wiarygodność testu stymulacji CRH, porównaliśmy odpowiedź kortykotropiny w osoczu i kortyzolu na hipoglikemię insuliny i CRH u niektórych z tych pacjentów.
Metody
Przedmioty
Tabela 1. Tabela 1. Wybrane cechy uczestników badania. Testy CRH przeprowadzono u 50 zdrowych osób (21 kobiet i 29 mężczyzn, średni wiek [. SD], 32 . 4 lata) i 279 pacjentów (143 kobiety i 136 mężczyzn, średni wiek, 48 . 15 lat), którzy otrzymywali codzienne glukokortykoidy terapia z różnych powodów (kolagenowe zaburzenia naczyniowe, nieswoiste zapalenie jelit, przewlekła obturacyjna choroba płuc lub sarkoidoza) (Tabela 1). Sześćdziesiąt jeden z tych pacjentów (33 kobiety i 28 mężczyzn, średni wiek, 56 . 10 lat) również przeszło testy hipoglikemii insuliny.
Badani pacjenci otrzymywali prednizolon, metyloprednizolon lub fluokortolon. Podane dawki przedstawiono w postaci równoważnych dawek prednizon (dawki równoważne dawce hydrokortyzonu wynoszącej 20 mg wynosiły 5 mg prednizonu, prednizolonu i fluokortolonu i 4 mg metyloprednizolonu10 11 12). Czas trwania leczenia glikokortykosteroidami u tych pacjentów wynosił od tygodnia do 15 lat, a dzienna dawka była stała przez co najmniej tydzień przed badaniem. Leczenie kontynuowano po badaniu u większości pacjentów.
Badanie zostało zatwierdzone przez instytucjonalny komitet ds. Przeglądu, a wszyscy badani wyrazili świadomą zgodę.
Test CRH
Testy CRH przeprowadzono z dożylnym wstrzyknięciem bolusa 100 .g ludzkiego CRH (Corticobiss, Bissendorf Peptide, Hannover, Niemcy). Testy przeprowadzono w godzinach od 8:00 do 9:00 po nocnym poście, 24 godziny po ostatniej dawce glukokortykoidów. Pobrano krew do pomiarów kortykotropiny w osoczu i kortyzolu 15 minut przed podaniem CRH, w czasie podawania, i 15, 30, 60, 90 i 120 minut później.
Test hipoglikemii insuliny
Testy hipoglikemii insuliny przeprowadzono z użyciem 0,15 jm insuliny zwykłej (Actrapid HM, Novo Industries, Mainz, Niemcy) na kilogram masy ciała, podawanej dożylnie. Bodziec uznano za odpowiedni, jeśli stężenie glukozy we krwi spadło poniżej 2,2 mmol na litr (40 mg na decylitr)
[hasła pokrewne: umowa z lekarzem medycyny pracy, test czy jestem lesbijką, prywatne ubezpieczenie zdrowotne nfz ]