Skuteczność niskich dawek doustnych oleju jodowego w kontroli niewydolności jodu w Zairze cd

W przypadku pomiarów, które nie były rozprowadzane normalnie (stężenie tyreotropiny i jodu w moczu), wyniki analizowano za pomocą testu Wilcoxona i testu Manna-Whitneya. Tabele i ryciny przedstawiają wartości średnie (surowicy – trijodotyronina i tyroksyna) lub wartości mediany i 95-procentowe przedziały ufności (surowica – tyreotropina i jod w moczu). 25 Dokonano również pewnych porównań z testem chi-kwadrat. Wszystkie wartości P skorygowano dla wielokrotnych porównań (korekcja Bonferroniego). Wyniki
Badanie epidemiologiczne
Średnie rozpowszechnienie wola w Bulenga wynosiło 54 procent (Tabela 1), podczas gdy wola widoczna wynosiła 11 procent, a wola guzkowa 8 procent. Różnice między warstwami wieku i płci były znaczące (P <0,001). Częstość występowania wole u kobiet w wieku rozrodczym (od 15 do 44 lat) wynosiła 82 procent. Wzorzec rozpowszechnienia według płci, wieku i stopnia wola był typowy dla Afryki Środkowej.26
Ryc. 1. Ryc. 1. Rozkład stężeń jodu w moczu w próbie reprezentatywnej 197 mieszkańców Półwyspu Bulgen. Sześćdziesiąt sześć procent pobranych próbek miało stężenie jodu w moczu . 0,16 .mol na litr, 93,4% stężenie . 0,39 .mol na litr, a 99,5% miało stężenie . 0,79 .mol na litr.
Stężenie jodu w moczu mieściło się w zakresie od 0,04 do 1,18 .mol na litr (mediana 0,14 .mol na litr) (ryc. 1). Rozkład poszczególnych wartości był jednorodny, ale wyraźnie przesunięty w lewo; dwie trzecie badanych miało wartości . 0,16 .mol na litr, co odpowiadało ciężkiemu niedoborowi jodu.23 Nie było znaczących różnic w zależności od wieku, płci lub stopnia wola. Spośród 2083 badanych 6 (0,3%) miało jednoznaczne kliniczne objawy kretynizmu.
Tabela 2 przedstawia podstawowe kliniczne i demograficzne cechy trzech grup badawczych. Średnie wartości dla wieku; seks; stężenia trijodotyroniny, tyroksyny i tyreotropiny w surowicy; a stężenia jodu w moczu były podobne w trzech grupach.
Przyjmowanie jodu u 75 badanych było podobne jak u 197 badanych osób. Stężenia jodu w moczu u 75 badanych osób wynosiły od 0,05 do 1,15 .mol na litr przed rozpoczęciem leczenia, przy wartości mediany 0,14 .mol na litr.
Stężenia jodu w moczu po leczeniu
Rycina 2. Rycina 2. Zmiany podłużne w średnich stężeniach jodu w moczu w grupach badawczych po leczeniu. Gwiazdki oznaczają P <0,01 i sztylety P <0,05 dla porównania z wartościami liniowymi za pomocą testu Wilcoxona. Słupki wskazują 95-procentowe przedziały ufności.
Po doustnym podaniu jodu nastąpił przedłużony wzrost stężenia jodu w moczu. Figura 2 pokazuje zmiany długości w środkowym stężeniu jodu w moczu w trzech grupach. W grupach B i C średnie stężenia były znacznie zwiększone pięć dni po leczeniu, po czym powoli spadły do poziomu zbliżonego do poziomu podstawowego. Wartości w grupie C były tylko nieznacznie wyższe niż w grupie B. Mediana wartości była większa niż 0,39 .mol na litr w grupie B przez trzy miesiące i w grupie C nawet przez sześć miesięcy
[patrz też: drotaweryna, nfz zielona góra praca, olx tomaszów lub ]