Rozpuszczalny Endoglin i inne krążące czynniki antyangiogenne w stanie przedrzucawkowym ad 6

Różnica, po transformacji logarytmicznej, między próbkami uzyskanymi w 25 do 28 tygodni u kobiet, u których już wystąpiła kliniczna stan przedrzucawkowy, która rozpoczęła się przed 37 tygodniem ciąży, a także u tych, u których wystąpił przedwczesny wlew przedwczesny, była również istotna (p = 0,04). Jedna próbka uzyskana w 21 do 24 tygodni i jedna w 37 do 42 tygodni po wystąpieniu przedwczesnego stanu przedrzucawkowego, o wartościach odpowiednio 164,1 i 13,0, nie są pokazane. Panel B pokazuje średnie wartości współczynników sFlt1: PlGF zgodnie z tygodniami ciąży przed i po nadejściu ciążowego nadciśnienia tętniczego w tych samych próbkach przedstawionych na Figurze 1B. Panel C pokazuje średnie wartości współczynników sFlt1: PlGF w tych samych próbkach pokazanych na Figurze 2A, zgodnie z liczbą tygodni przed wystąpieniem przedwczesnego stanu przedrzucawkowego. Panel D pokazuje średnie wartości współczynników sFlt1: PlGF w tych samych próbkach pokazanych na Figurze 2B, zgodnie z liczbą tygodni przed początkiem stanu przedrzucawkowego. Wykonaliśmy przekrojowe analizy stosunku sFlt1: PlGF z użyciem surowicy z próbek analizowanych pod kątem rozpuszczalnego endoglinu (Figura 3A). W grupie kontrolnej stosunek sFlt1: PlGF był największy w 10 do 12 tygodniu ciąży, zmniejszał się do 29 do 32 tygodni, a następnie wzrastał powoli do upływu czasu. U kobiet, u których rozwinął się stan przedrzucawkowy, wzór był podobny do rozpuszczalnego poziomu endoglinów. Współczynnik sFlt1: PlGF był większy począwszy od 17 tygodni do 20 tygodni u kobiet, u których przedwcześnie rozwinął się stan przedrzucawkowy, a od 25 do 28 tygodni u osób, u których rozwinął się stan przedrzucawkowy niż u osób kontrolnych.
Kobiety z nadciśnieniem w przebiegu ciążowym nie różniły się istotnie od kontroli, z wyjątkiem 33 do 36 tygodni, kiedy wskaźniki były znacznie większe (ryc. 3B); Stosunki były niższe niż u kobiet, u których stan przedrzucawkowy rozwinął się później w 33 do 36 tygodni (P = 0,006) i 37 do 42 tygodni (P = 0,004). Wskaźniki po wystąpieniu nadciśnienia ciążowego były większe niż w grupie kontrolnej, ale niższe niż u kobiet z klinicznym początkiem stanu przedrzucawkowego (P = 0,02). Wśród kobiet, które podczas ciąży były normotensyjne i które dostarczyły małe dzieciom w wieku ciążowym, stosunek sFlt1: PlGF nie różnił się istotnie od tego w grupie kontrolnej i był niższy w 33 do 36 tygodni (P <0,001) i od 37 do 42 tygodnie (p = 0,01) niż wskaźniki kobiet, u których rozwinął się stan przedrzucawkowy. W porównaniu z dobranymi kontrolami, stosunek wzrósł na początku 9 do 11 tygodni przed przedwczesnym stanem przedrzucawkowym (fig. 3C), podobnie jak w przypadku rozpuszczalnych poziomów endoglin, ale tylko 5 tygodni lub mniej przed okresem stanu przedrzucawkowego (Figura 3D).
Relacja poziomu rozpuszczalnego endoglinu i współczynnika sFlt1: plGF do ciężkości stanu przedrzucawkowego
W okresie 21 do 32 tygodnia ciąży kobiety, u których rozwinął się później zaawansowany stan przedrzucawkowy, miały znacznie wyższe poziomy rozpuszczalnego endoglinu niż u kobiet, u których rozwinęła się łagodna przedmenampampa (22,1 ng na mililitr vs. 13,5 ng na mililitr, p = 0,007), ale ich sFlt1: Stosunki PlGF nie były znacząco większe (28,4 vs. 24,4, P = 0,10). U kobiet, u których przedwczesna amputacja i niemowlęta w wieku przedprodukcyjnym miały większe nieprawidłowości w poziomie czynników angiogennych niż u tych, u których przedwcześnie stwierdzono przedrzucawkowy i odpowiednio dobranej wielkości niemowlęta (25,0 ng na mililitr
[podobne: odbudowa zęba włóknem szklanym, nfz zielona góra praca, umowa z lekarzem medycyny pracy ]
[więcej w: fizjoterapia po operacji halluxa, olx tomaszów lub, drotaweryna ]